Gün gelir;
Biter gücün, kalmaz takatin, yıkılıverirsin olduğun yere,
İnsanlar bakar ama görmez;
Kimmiş ne derdi varmış?
Duymaz çığlıklarını, görmez çaresizliğini, silmez gözyaşını.
Gün gelir;
Sende anlarsın hayatın acımasızlığını, insanların sahteliğini,
Sende tanırsın, yüzüne gülüp arkandan kuyunu kazan insanları,
Zor gelir gerçeklerle yüzleşmek,
Zor gelir kendini doğrularınla yanlışlarınla kabullenmek.
Gün gelir;
Pişmanlık duyarsın sende, yaptığın hatalardan, söyledğin sözlerden,
Artar her geçen gün keşkelerin hayata dair,
İçini kemirir durur ömrün boyunca,
Ne yaparsan  geçeceğini bilmezsin,
Doktor reçete yazmaz bu hastalığa,
Bir hamle yaparsın oda pişman eder seni,
Düşman eder yeniden KADERİNE KENDİNE!!!!

Kendi halinde, yalnız bir başına dolaşırken susuz denizlerde boğulurken kelimelere sarılarak kurtulan garip bir insan